अधिकमास माहात्म्य पोथी (भाग ४)
पोपट तो पूर्वजन्मीचा | पुत्र असे शुकदेव तुमचा ||
संदेश दिला कल्याणाचा | लक्षात ठेवावा आपण ||७६||
ऐहिक सुखावर सोडून पाणी | साम्राज्य पदि पुत्रास बैसवूनी
||
दोघे गेले तपोवनी | अधिकमास व्रत करण्या ||७७||
त्यांच्या व्रताने होऊनी प्रसन्न | गोलोकात दिले स्थान ||
स्वतःस्वये नेले त्यांस | श्रीकृष्णाने ||७८||
पुराणकथा अनेक असती | जे अधिकमास वृत्त आचारती ||
त्यांचे महात्म्य सांगतो मी | लक्ष देऊन ऐकावे ||७९||
आता ऐकावी दीपदानाची कथा | त्याने दूर होती सर्व व्यथा ||
दानाचे कोणते पुण्य पदरी पडते | ते आता सांगतो मी ||८०||
मणिग्रीव नामे व्यापारी श्रीमंत | राहत होता चमत्कार नगरीत ||
भार्या
त्याची साध्वी व सद्गुणी |
ती होती नामे सुंदरी ||८१||
धनसंपत्तीच्या जोरावर | मणिग्रीव करीत असे अत्याचार ||
वाईट त्याची वर्तणूक |
नको नको ती कर्मे करीत ||८२||
छळाला त्याच्या लोक कंटाळले | राजाने त्याची हाकलून लावले ||
गेले दोघे सोडून नगरी | हाल
अपेष्टा आल्या पदरी ||८३||
पत्नी होती धीराची |
साध्वी आणि समाधानी ||
वारंवार करता उपदेश |
पश्चाताप झाला मणिग्रीवास ||८४||
उग्रदेव नामे तपस्वी | जात होते प्रयाग तिरी ||
व्याकुळ होता तहान भुकेने | मूर्च्छा येउनी भूवरी पडले ||८५||
या दोघांनी घरी आणूनी | सेवा केली मनापासुनी ||
ऐकुनी त्यांची सारी व्यथा | सांगितली पुरुषोत्तम वृत्तकथा ||८६||
अधिकमासात उभयतांनी |
अखंड दीप व्रत
आचरुनी
||
प्रसन्न केले पुरुषोत्तमासी | लावूनी नंदादीपा ||८७||
याच कारणे पुढील जन्मी | राजवैभव प्राप्त होऊनी ||
चंद्रकलेसह सुखी जाहले | चित्रबाहू राजा ||८८||
आणि एक कथा ऐका |
कर्दम नामे ब्राह्मणाची एका ||
त्याची उजळली भाग्यरेखा | पुरुशोत्तमाच्या व्रतामुळे ||८९||
एक होता महालोभी ब्राह्मण | नित्य करी असत्य भाषण ||
स्वार्थी मित्रद्रोही कृपण | केवळ द्रव्य लोभापायी ||९०||
त्याच्या पापाचा घडा भरला | शूद्र वानराचा जन्म लाभला ||
पुरुषोत्तम व्रताचा उपवास घडला | कर्मधर्म संयोगाने ||९१||
जलाशयावर स्नान घडले | पुरुषोत्तम व्रत पूजन दिसले ||
अगणित पुण्य प्राप्त झाले | गेला तो विष्णूलोकी ||९२||
अप्सरा स्मित विलासिनी | दुर्वास ऋषींची थट्टा करुनी ||
त्यांच्या शापे पिशाच्च होऊनी | भटकत राहिली रानोमाळी ||९३||
एक तपस्वी तिला भेटले | अधिकमास व्रत करण्या सांगितले ||
त्या योगे पिषाचीनीला | पुन्हा अप्सरा रूप प्राप्त झाले ||९४||
अधिक महिन्याच्या दोन पक्षी | येतात दोन शुभ एकादशी ||
पहिलीचे नाम पद्मिनी | दुसरी ती परमा असे||९५||
ज्यांना नसेल शक्य जाण | पूर्ण महिन्याचे व्रताचरण ||
त्यांनी त्या दोन एकादशी | पाळाव्यात किमान पक्षी ||९६||
येता महिन्याचा शेवटचा दिवस | श्रीकृष्ण पूजन करून खास ||
करावे अधिकमासाचे उद्यापण | आपल्या शक्यतेने नुसार ||९७||
फापट पसारा सर्व टाळावा | उगीच डामडौल नसावा ||
मुख्य विधी फक्त आचरावा | केवळ श्रद्धा असावी ||९८||
मूर्ती किंवा तसबीर मांडून | यथासांग करावे पूजन ||
साष्टांग नमस्कार घालूनी | प्रार्थना करावी मनोमनी ||९९||
देवा ही पूजा अंगीकारूनी | अपराधांची क्षमा करूनी ||
अजाण बालक मज समजुनी |
कृपा करी मज लागुनी ||१००||
शेवटी महानैवेद्य समर्पितावा | आधी गोग्रास वाढावा ||
मग जेवावे आपण |
प्रसन्न
चित्ते
||१०१||
घास घेता मुखानी |
मौन पाळावे भोजनी ||
प्रत्येक घासा सवे | गोविंद गोविंद म्हणावे ||१०२||
वृत्ती सदा
उदार ठेवावी |
गोरगरिबांस भिक्षा द्यावी ||
अनाथ अपंगांची दया करावी | सत्पात्री दान द्यावे ||१०३||
दोन ब्राह्मणांना बोलवावे | विष्णू आणि कृष्ण त्यांना समजावे ||
दक्षिणा देऊन पूजा करावी | एक एक पोथी भेट द्यावी ||१०४||
अधिकमासाचे महत्त्व अपार | पुरुषोत्तम व्रताचे पुण्य थोर ||
न करता ग्रंथ विस्तार | संक्षेपे कथा सांगितल्या ||१०५||
हे व्रत करिता सुवासिनींनी | सौभाग्य प्राप्त होईल त्यांना ||
व्रत करिता कुमारिकांनी | भाग्यवंत पती मिळेल ||१०६||
लग्नार्थीयाचे व्हावे लग्न | धनार्थीयाचे व्हावे धन ||
विद्यार्थ्यांना विद्या प्राप्ति | मोक्षयार्थ्यांना मोक्षप्राप्ती होईल ||१०७||
अधिकमासात दैनंदिन |
पोथीचे करावे पारायण ||
श्रवण अथवा पठण करूनी | पुण्य पदरी पडेल ||१०८||
श्रीविष्णूंनी नारदांना | श्रीकृष्णाने पांडवांना ||
सुतांनी सर्व ऋषीमुनींना | पुरुषोत्तम व्रत सांगितले ||१०९||
महात्म्य थोर अधिकमासाचे | खरोखर फलदायक असे ||
लहान थोर गरीब श्रीमंत | सर्वांना सारखेच मिळते फळ ||११०||
अधिकमास हा पुण्य
पावन |
हरतील पापे कथा ऐकून ||
पुरुषोत्तम वरदहस्त लाभ | सार्थक होईल जन्माचे ||१११||
|| इति श्री अधिकमास महात्म्य
संपूर्णम ||
|| श्रीकृष्णपर्णमस्तु ||
|| शुभं भवतु ||
