श्री मनाचे श्लोक १२१ ते १३०

 

।। श्री ।।

।। श्रीराम समर्थ ।।

।। जय जय रघुवीर समर्थ ।।

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

।। श्री मनाचे श्लोक १२१ ते १३० ।।

 

महाभक्त प्रल्हाद हा कष्टविला |

म्हणोनी तया कारणे सिंह झाला ||

न ये ज्वाल‌ विशाल संनिध कोणी |

नुपेक्षी कदा देव भक्ताभिमानी || १२१ ||

कृपा भाकिता जाहला वज्रपाणी |

तया कारणे वामनु चक्रपाणी ||

द्विंजाकारणे भार्गवु चाचपाणी |

नुपेक्षी कदा देव भक्ताभिमानी || १२२ ||

अहिल्येसती लागी आरण्यपंथे |

कुढावा पुढे देव बंदी तयाते ||

बले सोडीता घाव घाली निशाणी |

नुपेक्षी कदा देव दासाभिमानी || १२३ ||

तये द्रौपदीकारणे लागवेगे |

त्वरे धावतो सर्व सांडोनी मागे ||

कलीलागी झाला असे बैद्धमैनी |

नुपेक्षी कदा देव भक्ताभिमानी || १२४ ||

अनाथा दिनाकारणे जन्मताहे |

कलंकी पुढे देव होणार आहे ||

तया वर्णिता शिणली  वेदवाणी |

नुपेक्षी कदा देव भक्ताभिमानी || १२५ ||

जणाकारणे देव लिलावतारी |

बहुतांपरी आदरें वेषधारी ||

तया नेणती ते जन पापरुपी |

दुरात्मे महानष्ट चांडाळ पापी || १२६ ||

जगी धन्य तो राम सुखे निवाला |

कथा ऐकता सर्व तल्लीन झाला ||

देहे भावना राम बोधे बुडाली |

मनोवासना रामरुपी बुडाली || १२७ ||

मना वासना वासुदेवी वसो दे |

मना कामना काम संगी नसो दे ||

मना कल्पना वाऊगी ते न कीजे |

मना सज्जना सज्जनी वस्ती किजे || १२८ ||

गती कारणे संगती सज्जनांची |

मती पालटे सुमती दुर्जनांची ||

रती नायिकेचा पति नष्ट आहे |

म्हणोणी मनातीत होवोनी राहे || १२९ ||

मना अल्प संकल्प तोही नसावा |

सदा सत्यसंकल्प चित्तिवसावा ||

जनी जल्प विकल्प तोही त्यजावा |

रमाकांत एकांत काली भजावा || १३० ||

 

 

 

।। जय जय रघुविर समर्थ ।।

🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

 

श्री मनाचे श्लोक ११० ते १२०

।। श्री ।।

।। श्रीराम समर्थ ।।

।। जय जय रघुवीर समर्थ ।।

।। श्री मनाचे श्लोक १११ ते १२० ।। 

हिताकारणे बोलणे सत्य आहे |

हिताकारणे सर्व शोधूनी पाहे ||

हिताकारणे बंड पाखाड वारी |

तुटे वाद संवाद तो हितकारी || १११ ||

जनी सांगता ऐकता जन्म गेला |

परी वाद वेवाद तैसाचि ठेला ||

उठे संशयो वाद हा दंभधारी |

तुटे वाद संवाद तो हितकारी || ११२ ||

जनी हित पंडित सांडीत गेले

अहंतागुणे ब्रम्ह राक्षस झाले

तयाहून व्युत्पन्न तो कोण आहे

मना सर्व जाणिव सांडुनी राहे || ११३ ||

फुकाचे मुखी बोलता काय वेचे |

दिसेंदीस अभ्यंतरी गर्व सांचे ||

क्रियेविण वाचाळता व्यर्थ आहे |

विचारे तुझा तुची शोधूनी पाहे ||११४ ||

तुटे वाद संवाद तेथे करावा |

विवेके अहंभाव हा पालटावा ||

जनीं बोलण्यासारिखे आचरावे |

क्रियापालटे भक्तीपंथेची जावे  || ११५ ||

बहु शापिता कष्ठला अंबरुषी |

तयाचे स्वये श्रीहरी जन्म सोशी ||

दिला क्षीरसिंधु तया उपमानी|

नुपेक्षी कदा देव भक्ताभिमानी ||११६ ||

धरु लेकरू बापुडे दैन्यवाने |

कृपा भाकीता दिधली भेट जेणे ||

चिरंजीव तारांगणी प्रेमखाणी |

नुपेक्षी कदा देव भक्ताभिमानी || ११७ ||

गजेंद्रु महासंकटी वाटपाहे |

तयाकारणे श्रीहरी धावताहे ||

उडी घातली जाहला जिवदानी |

नुपेक्षी कदा देव भक्ताभिमानी || ११८ ||

अजामेळ पापी तया अंत आला |

कृपाळुपणे तो जनी मुक्त केला ||

अनाथासी आधार हा चक्रपाणी |

नुपेक्षी कदा देव भक्ताभिमानी || ११९ ||

विधीकारणे जाहला मत्सवेगी |

धरी कूर्मरुपे धरा पृष्ठभागी ||

जना रक्षणाकारणे हीन योनी |

नुपेक्षी कदा देव भक्ताभिमानी || १२० ||

।। जय जय रघुविर समर्थ ।।

🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

श्री मनाचे श्लोक १०१ ते ११०

।। श्री ।।

।। श्रीराम समर्थ ।।

।। जय जय रघुवीर समर्थ ।।

।। श्री मनाचे श्लोक १०१ ते ११० ।। 

जया नावडे नाम त्या येम जाची ।

विकल्पे उठे तर्क त्या नर्क ची ची ।।

म्हणोनी अती आदरे नाम घ्यावे ।

मुखे बोलता दोष जाती स्वभावे ।। १०१ ।।

 

अती लीनता सर्वभावे स्वभावे ।

जना सजनालागी संतोषवावे ।।

देहे कारणी सर्व लावीत जावे ।

सगुणी अती आदरेसी भजावे ।। १०२ ।।

 

हरी कीर्तने प्रीती रामी धरावी ।

देहेबुद्धी नीरूपणी विसरावी ।।

परद्रव्य आणीक कांता परावी ।

यदर्थी मना सांडी जीवी करावी ।। १०३ ।।

 

क्रीयेवीण नानापरी बोलिजेते ।

परा चित्त दुश्चित्त ते लाजवीते ।।

मना कल्पना धीट सैराट धावे ।

तया मानवा देव कैसेनि पावे ? ।। १०४ ।।

 

विवेके क्रिया आपुली पालटावी ।

अती आदरे शुद्ध क्रिया धरावी ।।

जनी बोलण्यासारखे चाल बापा ।

मना कल्पना सोडि संसारतापा ।। १०५ ।।

 

बरी स्नानसंध्या करी एकनिष्ठा ।

विवेके मना आवरी स्थान भ्रष्टा ।।

दया सर्व भुतीजया मानवाला ।

सदा प्रेमळू भक्तीभावे निवाला ।। १०६ ।।

 

मना कोप-आरोपणा ते नसावी ।

मना बुद्धी हे साधुसंगी वसावी ।।

मना नष्ट चांडाळ तो संग त्यागी ।

मना होइ रे मोक्षभागी विभागी ।।१०७ ।।

 

सदा सर्वदा सज्जनाचेनि योगे ।

क्रिया पालटे भक्तीभावार्थ लागे ।।

क्रियेवीण वाचाळता ते निवारी ।

तुटे वाद संवाद तो हीतकारी ।। १०८ ।।

 

जनी वादवेवाद सोडूनी द्यावा ।

जनी सुखसंवाद सुखे करावा ।।

जगी तोची तो शोकसंतापहारी ।

तुटे वादसंवाद तोहीतकारी ।। १०९ ।।

 

तुटे वादसंवाद त्याते म्हणावे ।

विवेके अहंभाव याते जिणावे ।।

अहंतागुणे वाद नानाविकारी ।

तुटे वाद संवाद तो हीतकारी ।। ११० ।।

।। जय जय रघुविर समर्थ ।।

🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏