अधिकमास माहात्म्य पोथी (भाग १)
||ॐ श्री गणेशाय नमः|| ||श्री सरस्वती नमः|| ||श्री सद्गुरू नमः|| ||श्री कुलदेवताय नमः||
ओम नमोजी गणनायका | एकदंता वरदायका ||
स्वरूप सुंदरा विनायका | कृपा करी मजवरी ||१||
आता नमो सरस्वती | हंसा रूढ
शारदादेवी ||
ग्रंथ लिहिण्या द्यावी स्पूर्ती || जेणे श्रोतया
सुख वाटे ||२||
नमन माझे गुरुवर्या | तैसे सर्व संत सजना ||
करूनी नमन पुरुषोत्तमा | नमन माझे साष्टांगी ||३||
अधिक महिना हा मलमास | पुरुषोत्तम नाव कैसे पडले त्यास ? ||
त्याचा महिमा असे खास | सांगे सकळ जना ||४||
वर्षाचे महिने असती बारा | विशिष्ट क्रमाने येती ते तेरा
||
तीन
वर्षांनी येतो अधिकमास | अपवित्र तो
मलमास ||५||
सृष्टीच्या
उत्पत्तीपासूनी | बारा महिन्यांचे असे महत्त्व ||
मलमास नवीन आला | नाही कोणी वाली त्याला ||६||
अशा त्या मलमासी | कोणी
न करती शुभकार्यासी |
सूर्य संक्रमणही न करी
त्यातूनी | दुःखी झाला अंतकरणातूनी ||७||
कोणीच त्याला न
देई थारा |
मलमास म्हणुनी करिती धिक्कारा ||
माझा काय अपराध घडला | म्हणूनी हा जन्म नशिबी आला ||८||
एकदा त्याने करूनी विचार | धरीले श्रीविष्णूMMचे चरण ||
कथन केला सर्व वृत्तांत |पुसतसे मार्ग मुक्तीचा ||९||
ऐकुनी मलमासाची व्यथा | श्रीविष्णू मनोमनी गहिवरला||
तुझे दुःख दूर करण्या | समर्थ असे तो मुरलीधर ||१०||
गोलोकी गेले दोघे जण | श्रीकृष्णासं करूनि वंदन
||
कथा सर्व केली निवेदन | मलमास पाय धरीतसे ||११||
मलमासाची कथा ऐकूनी | गोपालकृष्ण वदले तत्क्षणी ||
स्वीकारीतो मी या क्षणी | पतित मलमासाला ||१२||
भगवंत परम
दयाळू | होऊनी
मलमासावरी कृपाळू ||
ठेवी वरदहस्त त्यावरी | कृपा करी श्रीकृष्ण ||१३||
मलमासासी म्हणे श्रीकृष्ण | होऊ नकोस तू खिन्न ||
तुझे भाग्य थोर जाण | म्हणून आज भेटलो आपण ||१४||
आलास तू मजला शरण | हेच तुझ्या भाग्याचे लक्षण ||
आता यापुढे न कोणी | निंद्य मानतील तुला ||१५||
माझ्या ठाई जे उत्तम गुण | ते सर्व मी तुला करतो अर्पण ||
माझ्या सारखे वैभव सगळे | त्यालाही
प्राप्त होईल ||१६||
आता तुझ्या देही देवत्व येईल | जगतात तू प्रख्यात होशील ||
बारा मासां हूनी श्रेष्ठ | सर्वात
तुझे स्थान वरिष्ठ ||१७||
ऐसे सांगून मलमासास | नामाभिधान केले
पुरुषोत्तम मास ||
स्वतः संतोष पावे श्रीकृष्ण | आनंद झाला श्रीविष्णूस ||१८||
पुरुषोत्तम
मास त्यास
संबोधुनी | कीर्ती होईल त्रिभुवनी ||
उद्धरिल माझ्या गुणी | मीच स्वामी मलमासाचा ||१९||
वंदन करुनी श्रीकृष्णास | दोघे ही गेले वैकुंठास ||
तेव्हापासूनी पुरुषोत्तम मास | श्रेष्ठ
जगी ठरला असे ||२०||
श्रीविष्णूंच्या
साक्षीने || पुरुषोत्तम व्रत राहिले आनंदाने ||
ते आचरिता श्रीविष्णू कृपेने | सकल सिद्धी प्राप्त होतील ||२१||
चातुर्मासाचा काळ पवित्र | जप तप कर्त्या ब्राह्मणास ||
दान देउनी अनेक | पुण्य संचय
करिती ||२२||
ज्याचे त्याचे पुण्याप्रमाणे | स्वर्ग सुख प्राप्त होणे ||
पुण्याचा साठा समाप्त होता | पुनर्जन्म लागतो घ्यावा ||२३||
पुरुषोत्तमाचे व्रत करिता | पुण्य पदरी अक्षय येता ||
जन्म मृत्यूचे भय नसता | वैकुंठी सद्गती लाभते ||२४||
आचरीता एक महिना पुरुषोत्तम व्रत | होतसे सुख समृद्धी
प्राप्त ||
पदरी पुण्य संचय होतसे | हे या व्रताचे माहात्म्य असे ||२५||
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा