अधिकमास माहात्म्य पोथी (भाग २)
या पुण्यकालात | स्नान करुनी पवित्र तीर्थात ||
यथाशक्ती करावे दान | एक भुक्त: राहून||२६||
जप, तप, संध्या, स्नान | करावे
उपोषण दीपदान ||
ऐसे आचरिता व्रताचरण | पुरुषोत्तम मासी
||२७||
चालू करता व्रतारंभस | कर्म करावे अर्पण श्रीकृष्णास ||
थारा न द्यावा विकल्पास | शुद्ध भाव मनी असावा ||२८||
करिता सांगता, पुरुषोत्तम व्रताची | सकाळ फळे मिळतील त्याची ||
विघ्ने होतील सर्व
दूर | मनोकामना
होतील पूर्ण ||२९||
काम्यक वनात पांडवांना | विघ्ने
येत होती नाना ||
श्रीकृष्णाचा केला मनी धावा | धावत आला तो जगजेठी ||३०||
पांडव म्हणती श्रीकृष्णसी | तू असता आमच्या पाठीसी||
तरी हा वनवास नशिबी | काय म्हणूनी आला ? ||३१||
श्रीकृष्ण वदला पांडवांसी | आचारीले नाही पुरुषोत्तम व्रताचसी||
नाही केली तीर्थस्नाने, दाने, सत्कर्मे | पुण्य कालात ||३२||
द्रोपदी ने केला अवमान | पुरुषोत्तम
मासाचा ||
त्या कारणेच
तिला पाच पती लाभून | गेले सम्राज्ञी पद सोडून ||३३|
तरी आता करावे | अधिकमास
व्रत ||
पार पाडावीत पुण्यकृत्य सर्व | शेवटी
नाश होईल दुःखाचा ||३४||
येता तेरावा अधिकमास | आचारीता
त्या महाव्रतास ||
गत साम्राज्य, कीर्ति, मान | सर्व
परत मिळेल ||३५||
पांडव श्रीकृष्णासी म्हणाले | आमच्या हातून कोणते पाप घडले ||
कोणते अपराध घडले पूर्वजन्मी | कृपा करुन आम्हासी सांगावे ||३६||
सर्व गुण संपन्न
असून | मेधावती
नाव तिचे ||३७||
बाळपणीच होता आई स्वर्गवासी | पित्याने माया आईची दिली ||
अनेक शास्त्रे
शिकवूनी | पित्यानेच वाढविले तीसी ||३८||
मेधावतीस योग्य पती मिळण्या | वणवण
केली पित्याने ||
एकाएकी ज्वर
भरला | झडप घातली मृत्यूने ||३९||
नाही आई,
नाही पिता | आधारच
गेला सर्वस्वी तिचा ||
काय करावे काही सुचेना | अन्नपाणी
गोड लागेना ||४०||
तपस्विनी ती अति हुशार | मिळे
न तीजला त्याला योग्य वर ||
बसून राहिली गुंग होऊन | शिव
आराधना करीतसे ||४१||
एकदा ऋषीमुनी दुर्वास | येऊनी
उभे राहिले दारात ||
सांगुनी मेधावतीस | दुःखी
कष्टी तू होऊ नकोस ||४२||
यावर्षी येईल अधिकमास | तो
आहे पुरुषोत्तम मास ||
मनोभावे आचार त्या व्रतास | त्याचे
फळ मिळेल तुजला खास ||४३||
मेधावती म्हणाली मुनिवर्य | अधिकमास
म्हणजे मलमास ||
नाही मंगल कार्यास तो योग्य | तरी
त्याचे महत्त्व नसे ||४४||
सर्व देवांत असे महान | उमा
महेश्वर शंकर भगवान ||
त्यांचेच मी करिते पूजन | मला
नको ते पुरुषोत्तम व्रत
||४५||
मेधावती चे ऐकुनी बोलणे | दुर्वास
ऋषी कोपले रागाने ||
पुरुषोत्तमासी
तु धिक्कारलेस | फळे भोगशील याची ||४६||
पुढील जन्मी तू सम्राज्ञी होशील | परी
वनवासातील दुःखे भोगशील
||
दुर्वास ऋषींनी दिला
शाप | नाही तो खोटा ठरणार ||४७||
उग्र तपश्चर्या करून | तिने
केली शंकराची आराधना ||
दिव्य मूर्ती पाहून त्यांची | मेधावतीने
केला नमस्कार त्यांना ||४८||
देवा मला पती
दे,
पती दे
| पांच
वेळा म्हणुनी असे ||
मागणे मागितले शंकराकडे | तथास्तु
म्हणून ते अंतर्धान पावले ||४९||
मेधावतीस सुचेना काही | यातूनही
आपण वाचत नाही ||
खात्री होती शापवाणीची | मृत्यू
पावली भिऊनि तीही ||५०||
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा