।। श्री ।।
।। श्रीराम समर्थ ।।
।। जय जय रघुवीर समर्थ ।।
।। श्री मनाचे श्लोक १०१ ते ११० ।।
जया नावडे नाम त्या
येम जाची ।
विकल्पे उठे तर्क
त्या नर्क ची ची ।।
म्हणोनी अती आदरे
नाम घ्यावे ।
मुखे बोलता दोष जाती
स्वभावे ।। १०१ ।।
अती लीनता सर्वभावे
स्वभावे ।
जना सजनालागी
संतोषवावे ।।
देहे कारणी सर्व
लावीत जावे ।
सगुणी अती आदरेसी भजावे ।। १०२ ।।
हरी कीर्तने प्रीती
रामी धरावी ।
देहेबुद्धी नीरूपणी
विसरावी ।।
परद्रव्य आणीक कांता
परावी ।
यदर्थी मना सांडी
जीवी करावी ।। १०३ ।।
क्रीयेवीण नानापरी
बोलिजेते ।
परा चित्त दुश्चित्त
ते लाजवीते ।।
मना कल्पना धीट
सैराट धावे ।
तया मानवा देव कैसेनि
पावे ? ।। १०४ ।।
विवेके क्रिया आपुली
पालटावी ।
अती आदरे शुद्ध
क्रिया धरावी ।।
जनी बोलण्यासारखे
चाल बापा ।
मना कल्पना सोडि
संसारतापा ।। १०५ ।।
बरी स्नानसंध्या करी
एकनिष्ठा ।
विवेके मना आवरी
स्थान भ्रष्टा ।।
दया सर्व भुतीजया
मानवाला ।
सदा प्रेमळू
भक्तीभावे निवाला ।। १०६ ।।
मना कोप-आरोपणा ते
नसावी ।
मना बुद्धी हे
साधुसंगी वसावी ।।
मना नष्ट चांडाळ तो
संग त्यागी ।
मना होइ रे
मोक्षभागी विभागी ।।१०७ ।।
सदा सर्वदा
सज्जनाचेनि योगे ।
क्रिया पालटे
भक्तीभावार्थ लागे ।।
क्रियेवीण वाचाळता
ते निवारी ।
तुटे वाद संवाद तो
हीतकारी ।। १०८ ।।
जनी वादवेवाद सोडूनी
द्यावा ।
जनी सुखसंवाद सुखे
करावा ।।
जगी तोची तो
शोकसंतापहारी ।
तुटे वादसंवाद
तोहीतकारी ।। १०९ ।।
तुटे वादसंवाद
त्याते म्हणावे ।
विवेके अहंभाव याते
जिणावे ।।
अहंतागुणे वाद
नानाविकारी ।
तुटे वाद संवाद तो
हीतकारी ।। ११० ।।
।। जय जय रघुविर समर्थ ।।
🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा